فسخ قراردادبدون مراجعه به دادگاه

اگر تا کنون درعقودمتعددی مثل قرارداد مشارکت در ساخت، قرارداد پیمانکاری ،قراردادمشارکت مدنی ،قرارداد انتقال ملک و قراردادهای خصوصی دیگری به عنوان یکی از طرفین عقد بوده اید مطمعنان با حق فسخ آشنایی کامل دارید و یا حتی اگر تاکنون قراردادی رامنعقدنکرده اید ولی در شرایط تصمیم گیری برای یک معامله مهم هستید بهتر است که در خصوص ضمانت اجراهای مندرج در قراردادها که توسط طرفین درعقد ذکر می شودویا قانون گذاردر صورت تخلف هر یک از طرفین از مفاد عقد پیش بینی کرده است آگاه شوید

محتوای قرارداد :

با مطالعه این محتوا با اطلاعات کامل برسرمیز مذاکره حاضر شوید چرا که ممکن است با عواقب جبران ناپذیری درآینده روبرو شوید ما ابتدا به شما خواهیم گفت حق فسخ چیست ولفظ صحیح استفاده شده آن در قرارداد کدام است چرا که بسیاری از افراد جامعه به دلیل عدم آشنایی به الفاظ حقوقی گاها ضمانت اجراهای قرارداد را به جای یکدیگر استفاده می کنند که هریک دارای معنای متفاوتی در علم حقوق است پیش نهاد می شود در این خصوص محتوای ابطال قولنامه را مطالعه کنیدابطال قولنامه دستی 

نحوه نگارش قرارداد :

قانون گذارمادرقانون مدنی درخصوص حقوق مدنی می گویدهر شخصی با زنده متولد شدن دارای حقوق اجتماعی و تعریف شده از ناحیه قانون گذار است که با فوت او این حقوق پایان می پذیرد به غیر ازحقوقی که به ارث می رسد.

ولی حق فسخ قرارداد چیست :

در مبحث قراردادها اگر ما یک قرارداد را از زمان پیدایش تا اتمام آن یک موجود زنده بدانیم می توانیم تصور کنیم که این موجود زنده تحت یک شرایط و قوانینی باید به وجود بیایدکه یااز ابتدا سالم است یافاسد و یا ناقص و چه شرایطی باعث نابودی این موجود زنده خواهد شد که در ادامه خواهیم گفت .

چگونه قرارداد بنویسیم : 

در قانون مدنی قانون گذار شرایط عمومی را عنوان کرده است که در صورت رعایت تمامی آن شرایط ، یک قرارداد بسان یک موجود سالم متولد خواهد شد  و در صورت عدم رعایت هریک از آنها و یا فقدان یکی از آن شرایط ممکن است موجود مرده و یا ناقض متولد شود.

شرایط انعقاد قرارداد :

در ماده ۱۹۰ قانون مدنی قانون گذار شرایط عمومی برای انعقاد یک قرارداد را تصریح می کند واعلام کرده است که برای صحت هر قردادی رعایت این شرایط الزامی است نتیجتا در صورت عدم رعایت هر یک از آنها قطعا از نظر قانون گذار آن قرارداد دارای اعتبار قانونی نیست

ارکان تشکیل یک قرارداد :

اولین و مهمترین رکن انعقاد یک قرارداد در قانون قصد طرفین است یعنی در انعقاد همان عقدی که طرفین پس از مذاکره و اراده آگاهانه تصمیم به انعقاد آن گرفته اند قصد واقعی مشترک باشد که این رکن در انعقاد قراردادهای صوری بیش از بیش آشکار خواهد شد یعنی در صورت عدم قصد در انعقاد یک معامله سرنوشت آن عقد بطلان است و هیچ گونه حق مالکیتی ایجاد نخواهد کرد.

دومین رکن یک قرارداد :

رضایت طرفین عقد است که در صورت عدم رضایت هریک از طرفین ، عقد غیرنافذخواهد بود یعنی همانند یک عقد باطل هیچ گونه مالکیتی برای خریدار یا فروشنده ایجاد نخواهد شد البته تفاوتی که این عقد با عقد باطل دارد میتوان سبب عدم نفوذ را رفع نمود این نوع معاملات زمانی که مالک جاهل به عقد است یعنی در جایی که شخصی بدون اذن و اجازه مالک موضوع معامله ،عقدی رابه نمایندگی ازوی بدون آنکه دارای اختیار نمایندگی باشد معامله کرده و یا زمانی که شخصی مال دیگری را برای خود معامله می کند واقع می شود که در امور کیفری با عنوان جرم انتقال مال غیر تعریف میشود  .

سومین رکن یک قرارداد :

، موضوعی است که طرفین می خواهند آن را معامله کنند قانونگذار در شرایط موضوع عقد می گوید مالی که می خواهد معامله شود باید در زمان انعقاد عقد موجود باشد و معین باشد یعنی بتوان در عالم خارج به آن اشاره نمود مثلا این اتومبیل ، آن خانه ، آن میز ، تا بتوانید از کمیت و کیفیت آن آگاه شوید تا بدانید چه چیزی را میخرید و بهای آن را می پردازید.البته در خصوص موضوع معامله شرایط قانونی دیگری وجود دارد که در صورت عدم رعایت هریک از آنها به طرفین حق فسخ خواهد داد و یا حتی ضمانت اجرای بطلان عقد را دارد مانند اشتباه در موضوع معامله که در این مقاله درتوضیحی مختصر نمیگنجد.

چهارمین رکن یک قرارداد :

مشروعیت جهت معامله است یعنی اگر طرفین جهت معامله را که هدف اصلی و مستقیم است در عقد ذکر کنند باید مشروع باشددر غیر این صورت عقد باطل است مثلا ذکر میشودمن این خانه را می خرم که به فعالیت های هرمی اختصاص دهم

 انواع ضمانت اجرادرقانون درخصوص عقد:

۱) بطلان عقدکه هیچ گونه آثار حقوقی نخواهد داشت

۲) عدم نفوذ یعنی معامله ای که غیر نافذ است یعنی با تفیذ یا اجازه مالک می توانیم این عقد را دارای آثار حقوقی کنیم و در صورت رد این نوع معامکلات یعنی عدم تنفیذ توسط مالک این نوع عق باطل خواهد شد

۳) عقدی که قابل فسخ است یعنی عقدی که از ابتدا صحیح واقع شده و بر اساس یک دلیل قانونی یا شرطی که طرفین درآن مقرر کرده اند قابل فسخ است

۴) عقدی که قابل ابطال است در قانون تجارت ایران مقرر گردیده که اگرمعامله ای از ناحیه مدیران منعقد گردد و بدون اجازه هیات مدیره و مجمع عمومی عادی باشد آن معامله قابل ابطال خواهد بود .

نوع دیگری از عقد زمانی است که قابل استناد در مقابل طلبکاران نیست مثلا اگر شخصی معامله به قصد اضرار به طلبکاران منعقد کند  قانون گذار بر این عقیده است که این نوع عقد در مقابل طلبکاران قابل استناد نیست

حق فسخ قرارداد بدون مراجعه به دادگاه:

پس ازتوضیح در خصوص قرارداد و ضمانت اجراهایی که درمسیر تشکیل یا انعقادیک قرارداد گفتیم فی الحال در خصوص حق فسخ چنین است که اگر طرفین عقد برای خود چنین حقی را در عقد قراردهند مثلا الف با ب قراردادی منعقد می کند و شرط می کنددرصورتی که ظرف مدت معینی ب به تعهد خود عمل نکند الف می تواند معامله را فسخ کند در این صورت درقانون مدنی قانون گذار متذکر است که حق فسخ باید اعلام گردد همانند تمامی اعمال حقوقی دیگر در این صورت شخصی که حق فسخ خود را اعمال کرده می تواند دادخواست اعلام حق فسخ دهد و یا در قرارداد خود شرطی ذکر کند که در صورت فسخ ،اعلام آن بدون مراجعه به دادگاه و صرفا بر اساس یک اظهار نامه باشد

بنابراین قرارداد ها تابع اراده طرفین عقد است تا جایی که خلاف قواعد آمره و یا نظم عمومی نباشد در این خصوص محتوای مشاوره حقوقی در خصوص قراردادها را مطالعه کنید

پیشنهاد می شود محتوای قرارداد کتبی بنوبسیم یا شفاهی را مطالعه کنید

 

فسخ بدون مراجعه به دادگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

قرارداد

قرارداد

فهرست مطالب

مشاوره حقوقی(کلیک کنید)